Myśl i ciepło cz. 11

Również znanym jest fakt, że podczas majaczenia chorych, głowa ich jest rozpaloną, i że należy ją lodem okładać dla uspokojenia myśli. Na małą skalę używamy podobnych środków, przykładając chłodniejszą zwykle rękę do czoła, rozpalonego pod wpływem jakiegoś silnego wrażenia, lub po długiej pracy umysłowej. Ruch ten jest tak pospolity i naturalny, że używają go zwykle […]

Myśl i ciepło cz. 10

Jeszcze ważniejszym jest następujące spostrzeżenie, ponieważ wiąże się z tern, co za pomocą wewnętrznej obserwacji poznajemy. Mianowicie wiadomo, że pierwsze czyli względnie nowe wrażenie jest zawsze silniejszym, i że w miarę powtarzania się, coraz mniej nas zajmuje, a ostatecznie nawet nie zwraca uwagi. Otóż w związku z tym Schiff przekonał się, że pierwsze wrażenie dźwięku […]

Myśl i ciepło cz. 9

Przez pewien czas nawet i bez krwi i bez wstrzykiwania obcego płynu, sam płyn między-włóknowy i sama substancja włóknista mięśnia, przy pracy, mogą. się utleniać i wytwarzać ciepło. Było więc rzeczą prawdopodobną, że wobec analogii całego procesu odżywiania i w tkance mózgowej także powstawać powinno ciepło, wprost przez sarnę pracę duchową. Przypuszczenie to potwierdziły szczegółowo […]

Myśl i ciepło cz. 8

W ogłoszonych przed paru miesiącami doświadczeniach z przyrządem, który Letourneau nazywa „psychometrem”, Mosso dowiódł, że mierząc objętość ręki, zależną od ilości krwi, jaką się w jej naczyniach znajduje, można wnioskować o ilości krwi zapotrzebowanej w danej chwili mózg. Im więcej bowiem mózg krwi pochłania, tym mniej zostaje w jej kończynach ciała. Otóż Mosso przekonał się, […]

Myśl i ciepło cz. 7

Otóż przekonał się on, że: 1) W czasie czuwania, to jest kiedy myśl działa świadomie, temperatura głowy ulega ciągłym, szybkim, ale bardzo drobnym zmianom, jeżeli tylko myśl znajduje się w spokoju. Zmiany te dotyczą tylko głowy i nie przewyższają 1/100 części stopnia. 2) Jeżeli jednak myśl ze spokoju przechodzi w stan czynny, to przy wytężonej […]

Myśl i ciepło cz. 6

Wreszcie po doświadczeniach Parny ego, Brown-Scquarcla, Calmeita, Wlnslow’a, Caldwell’a, Durhama i Claude Bernarda, napływ krwi do mózgu i zużywanie się jej w skutek pracy umysłowej, nie ulega już żadnej wątpliwości. W skutek zaś nabiegu krwi podnosi się i ciepło głowy. Becgucrel zauważył, iż naciśnięcie tętnicy, przynoszącej krew danemu mięśniowi, powołuje oziębienie się mięśnia. Po długiej […]

Myśl i ciepło cz. 5

I tu węgiel, w tkance organicznej zawarty, zużywa się na połączenie z tlenem, dając kwas węglany, a ilość pracy i ciepła, jaką wytwarza, jest w stosunku prostym do ilości pochłoniętego tlenu; dla tej samej zaś jego ilości, praca mechaniczna będzie w stosunku odwrotnym do ciepła. Im więcej pracujemy fizycznie, tym silniej ,potrzebujemy oddychać, tym więcej […]

Myśl i ciepło cz. 4

Ale może właśnie ton ruch mechaniczny wytwarzamy sami z siebie? Wszakże bieganie i w ogóle ruchy mięśni zależą wyłącznie od naszej woli, a postanowienie woli nic nas nie kosztuje? Niestety – pozornie tylko. Ruch mięśnia pociąga za sobą zużycie jego tkanki; pochłania ona wówczas więcej tlenu, a wydaje więcej kwasu węglanego, krew żylna staje się […]

Myśl i ciepło cz. 3

Każdemu zaś wiadomo, że wywołują one ruch mechaniczny, burzenie się płynów, że mogą powodować huk, a często i światło. Światło znowu może wywoływać związek chemiczny, np. chloru z wodorem itp. Jednym słowem siła chemiczna ulega temu samemu prawu przeobrażeń. I ona nie tworzy się samoistnie, tylko powstaje z przeobrażenia innych i sama się w inne […]

Myśl i ciepło cz. 2

Wszystkie siły fizyczne mogą wytwarzać ruch. A jeżeli się zapytamy dlaczego? to odpowiedź będzie bardzo prosta: dlatego, że same są, ruchem. W istocie, nie ulega to już dziś żadnej wątpliwości, że, nie mówiąc już 0 dźwięku, który nawet wprost golem okiem jako ruch ocenić się daje, gdy spojrzymy np. na strunę dźwięczącą czyli drgającą, i […]